JAK NALEŻY ZAŻYWAĆ LEKI HOMEOPATYCZNE?

Leki homeopatyczne wchłaniane są najszybciej i najpewniej przez błonę śluzową jamy ustnej, czyli: rozpuścić granulki lub tabletki na lub pod językiem, krople przed połknięciem przez chwilę przetrzymać w jamie ustnej. Środki te mogą działać również przez drogi oddechowe i zdrową skórę. Nie powinno się brać granulek w palce, ponieważ są one pokryte roztworem leku i w ten sposób może on zostać starty.

KIEDY NALEŻY ZAŻYWAĆ LEKI HOMEOPATYCZNE?

Podczas zażywania leków homeopatycznych nie powinno się narażać błony śluzowej jamy ustnej na drażniące działanie innych czynników. Odstęp między zażyciem leku a jedzeniem i piciem- poza wodą- oraz żuciem gumy, paleniem papierosa, myciem zębów, powinien wynosić co najmniej 10minut.

W nagłych wypadkach lek nalezy zażyć natychmiast, w innych przypadkach w spokojnym momencie.

JAKIE ILOŚCI LEKU NALEŻY ZAŻYWAĆ?

Jedna dawka leku to 2-3 granulki. Dużo nie zdziała wiele w homeopatii. Jeżeli jakaś dawka nie działa, mamy do czynienia najczęściej ze źle dobranym lekiem, lub z zaburzeniami funkcji organizmu. Należy zasięgnąć porady specjalisty.

JAK CZĘSTO NALEŻY ZAŻYWAĆ LEKI HOMEOPATYCZNE?

Leki homeopatyczne nie są podawane o określonych godzinach, lecz w zależności od potrzeb i z tego powodu dawki bywają powtarzane. W ostrych przypadkach poprawa powinna nastąpić już po 15minutach. Dopiero jeśli po początkowej poprawie nie widać dalszych postępów, powinno się powtórzyć dawkę leku, najwcześniej po 15minutach, trzeci raz najwcześniej po 30minutach.W razie potrzeby lek można przyjąć do 4 razy dziennie. Dopóki lek działa, to znaczy dopóki widać poprawę, należy odczekać z kolejną dawką. Podanie leku należy powtórzyć dopiero wtedy, gdy lek przestaje działać, lub gdy pacjentowi zaczynają dolegać znów stare dolegliwości.

JAK SAMEMU WYBRAĆ POTENCJĘ LEKU?

Do samodzielnego leczenia zaleca się potencję C12(rozcieńczenie wyjściowe 1:100, powtórzone 12 razy). Wysokie potencje nie nadają się do samodzielnego leczenia. Im wyższa potencja, tym działanie leku głębsze i dłuższe.

Skuteczność działania potencji D (1:10) i C(1:100) jest bardzo podobna. W lekach o niskich stopniach potencjonowania D lub C3 do 6, substancja czynna działa często umiarkowanie i w czasie od 10 minut do kilku godzin. Nie mają one też wpływu na psychikę pacjenta. W przypadku potencji D lub C8 do 12 działanie jest już wyraźne, również w odniesieniu do psychiki. Czas działania może wynosić od jednej godziny do kilku dni. Potencje D lub C30 mocno oddziałują, również na psychikę, czas trwania może wynosić od kilku godzin do kilku tygodni. W przypadku potencji D lub C200 ponownie wydłuża się czas działania. Leki o tej potencji mogą działać na człowieka od kilku dni do kilku miesięcy. Potencje 10000-krotne mają bardzo mocne działanie, a lek może działać przez wiele miesięcy.

PRODUKCJA LEKÓW HOMEOPATYCZNYCH

Spektrum substancji, z których robi się leki homeopatyczne jest prawie nieograniczone. Substancje te dzielimy na 5 głównych grup:

  1. Roślinne substancje wyjściowe. Praktycznie z prawie każdej rośliny- świeżej lub wysuszonej, można wyprodukować lek homeopatyczny. Do produkcji niektórych leków wykorzystuje się całą roślinę, do innych tylko jej części, jak na przykład korzenie, liście, nasiona lub kwiaty. Np. Pokrzyk wilcza jagoda(Belladonna), Nagietek (Calendula), Rumianek (Chamomilla).
  2. Zwierzęce substancje wyjściowe. Do produkcji leków wykorzystuje się częściowo cały organizm zwierzęcia lub tylko jakiś produkt organizmu zwierzęcia, jak na przykład jad węża. Leki homeopatyczne są produkowane m.i. z miodu pszczelego, mątwy, grzechotnika.
  3. Nieorganiczne substancje wyjściowe. Zróżnicowana grupa. Do produkcji leków wykorzystuje się przecierane metale np.złoto, cynk, oraz substancje niemetaliczne takie jak azotany, siarczany, chlorki.
  4. Organiczne substancje wyjściowe. Np. kwas octowy, nitrogliceryna
  5. Nozody. Jest to grupa specjalna. Powstają one z wysterylizowanych produktów chorobowych człowieka i zwierząt, zastosowanie znajdują wydzieliny oraz części tkanek.

Pranalewka to mieszanka składając się w równych częściach z wyciśniętego soku i etanolu. Etanol jest tak zwanym nośnikiem leku. Po ręcznej selekcji i umyciu drobno pokruszone rośliny lub ich części wyciska się na specjalnej prasie. Wyciśnięty sok natychmiast miesza się z etanolem, aby nie spleśniał. Następnie, przez co najmniej 5 dni mieszanka stoi zamknięta w określonej temperaturze, potem jest filtrowana.

Wyciągi alkoholowe można produkować także z suchych części roślin lub proszków. Takie surowce moczy się w odpowiedniej ilości alkoholu i filtruje po około 10 dniach. Płyn, nazywany przesączem, to także pranalewka.

Roztwór to mieszanka podstawowej substancji leczniczej i płynnego nośnika leku. Jest to też najczęściej etanol, mogą to być jednak również inne substancje, jak woda, gliceryna. Roztwory przygotowuje się z substancji takich jak sole lub płynne kwasy np. kwas octowy.

Proszek (tritura) to roztarta przy pomocy laktozy substancja nierozpuszczalna jak na przykład złoto lub fluoryt. Nośnik leku- laktozę, dzieli się na 3 części. Najpierw krótko jedną część rozciera się w moździerzu. Następnie dodaje się do roztartej laktozy podstawową substancję leczniczą i rozciera sie obie substancje przez 6 minut. Potem przez 4 minuty proszek należy ugniatać porcelanową szpatułką i ponownie rozcierać 6 minut, jeszcze raz 4 minuty ugniatać, następnie dodać drugą część laktozy i znowu rozcierać i ugniatać. W sumie cała procedura trwa godzinę. Podobna procedura obowiązuje przy rozcieńczaniu. Do około 1000g proces ten może przebiegać ręcznie. Przy większych ilościach wykorzystuje się maszyny.

Opracowano na podstawie:

  • “Homeopatia. Sposób na zdrowie” Robin Hayfield
  • “Homeopatia. Co to jest? Jak działa? Kiedy pomaga?” Christoph Trapp
  • “Homeopatia” Alan V Schmukler
  • “Homeopatia. Porady na co dzień” Michele Boiron, Alain Payre- Ficot, Editions Boiron